Małe, niepozorne, czerwone kulki, które siedzą w ziemi ukryte pod zielonymi liśćmi. Zalecane są przez dietetyków, gdyż zawierają bardzo malutko kalorii (w stu gramach jest ich tylko dwadzieścia jeden), ale też przez lekarzy, gdyż są bogatym dawcą takich składników mineralnych jak na przykład: potas, wapń, magnez. Witaminy C oraz witaminy zaliczane do grupy B. Kiedyś możliwe było jeść ją tylko w okresie od marca do dosyć późnej jesieni. Dzisiaj są u nas dostępne przez cały rok. Rzodkiewki powinny być czerwone lub czerwone z białym dołem, są dosyć ostre w smaku albo łagodne. Wszystko zależy od rodzaju. Rzodkiewki przeciwdziałają niestrawności, ponieważ nie dopuszczają do wsytępowania nadmiaru kwasów w żołądku. Dzięki jedzeniu rzodkiewek można uniknąć zgagi, przeciwdziałają tworzeniu się kamieni nerkowych, powiększają apetyt. Pomagają osobom cierpiącym na reumatyzm i gościec. Rzodkiewki najsmaczniejsze sa zaraz po zebraniu z grządki. Długo przechowywane liście bardzo szybko więdną, a same warzywa robią się miękkie i traca smak. Aby temu przeciwdziałać należy cały pęczek rzodkiewek wsadzić do wody, tak żeby kulki rzodkiewek wystawały ponad wodę.